Meidending...? Meidending!

2 comments
Hallo lieve lezers,

Vandaag de allerlaatste post op Simply Handwritten *snik snik* maar zeker niet de laatste keer dat ik blog. In mijn mini-update kon je al lezen dat ik binnenkort met twee andere meiden één blog wilde gaan bijhouden. Dat idee heeft inmiddels genoeg vorm gekregen om helemaal over te stappen.

Vanaf nu kan je mijn artikelen dus lezen op Meidending!

Mijn blog gaat niet gelijk uit de lucht, dat kan ik echt niet over mn hart verkrijgen, haha. De andere meiden vonden het trouwens ook prima als mijn lay-out mee zou verhuizen, dus de bekende wolken-achtergrond zien jullie op de nieuwe blog weer terug.

We moeten op de nieuwe blog nog een beetje uitvinden hoe we het goed kunnen inplannen, maar ik heb er het volste vertrouwen in dat dat goed komt. Dit was het dus voorlopig voor Simply Handwritten. Hopelijk zie ik jullie terug op Meidending!

Liefs, Eline

Ps. Ik was trouwens getagd door Romy (echt super leuk, dankje!). Ik ga deze tag gewoon doen, maar dan op 
Meidending.

Interieur-dromen

1 comment
Geïnspireerd door het artikel van Romy op My Beautiful Crazy Life wilde ik ook mijn interieur-dromen met jullie delen. De meeste plaatjes zijn foto's van "dingen" die helemaal niet handig, maar wel o-zo-mooi. Het zijn overigens geen full-room foto's, maar foto's van kleinere dingen zoals bijv. een tafel of een kast die ik heel gaaf vind.


Dit vind ik echt onwijs leuk, simpel, handig en schattig. Als je dit voor me wil maken ben je echt mijn held, haha!

Mini Update

Leave a Comment
Hallo lieve kijkbuiskindertjes!

Even een snelle update vanaf mijn kant. Ik ga niet opnieuw vertellen dat ik het behoorlijk druk ben, want waarschijnlijk zijn de meeste tieners op het moment druk. School, werk, schoolkrant en dan nu ook nog alle gekte rond Sinterklaas. (Wij vieren het thuis niet, maar ik ga als nog 3 keer Sinterklaas vieren, met vrienden, met de klas en bij een hele goede vriendin thuis. Wat betekent: veel surprises en gedichten!)

Afgelopen week had ik heel wat foto's geschoten voor artikelen, maar... mijn camera stond in de verkeerde (landschap) stand en dat levert behoorlijk lelijke product-foto's op. Super jammer natuurlijk! Ik ga die foto's echt een keer opnieuw maken, maar uh... niet nu!

Ik moet echt een keer naar de kapper. En snel. Ik ben al jaren niet meer naar de kapper geweest, en al die tijd heeft mijn moeder mijn haar een beetje bijgehouden. Er zit dus ook niet echt een bijzonder model in ofzo. Maar afgelopen zomer is mijn haar enorm beschadigd, met als gevolg dode puntjes. Heel veel dode puntjes. Mijn moeder heeft inmiddels al twee of drie keer dode puntjes eruit geknipt, maar mijn haar is nog steeds niet hoe het was. Ik moet dus echt een keer langs iemand die er een beetje verstand van heeft. En een klein beetje model in mijn haar zou ook geen overbodige luxe zijn. Eigenlijk wil ik al heel lang naar de kapper, maar ik schuif het steeds op de lange baan. Misschien iets voor in de kerstvakantie?

En dan last but not least, verhuisplannen. Niet letterlijk, maar wel met mijn blog. Samen met twee vriendinnen wil ik een blog opzetten. Omdat het met zn drieën toch beter bij te houden is, er vaker artikelen online staan en omdat het dan ook een gevarieerde blog is. De blog bestaat inmiddels, maar ik ben nog niet helemaal tevreden over de lay-out, en het startschot moet nog gegeven worden. Ik houd jullie ervan op de hoogte.

Goed, dit was het wel weer even voor nu. Binnenkort ga ik een leuke tag doen, die komt waarschijnlijk binnen een dag of 3 online. En als het even meezit ook een look-of-the-day. Fijn weekend allemaal!

Dikke knuffel,
Eline

ParkietenWhut?

1 comment
Misschien een hele maffe titel voor een artikel over lippenbalsem, maar toch heeft dit er, op een bepaalde, ietwat puberale manier, mee te maken. Nieuwsgierig? Lees snel verder!


Gisteren bij scheikunde waren we druk in discussie over Labello's en andere verzorgingsproducten voor je lippen. De stick die standaard in mijn etui zit (meest rechtse op de foto) werd al snel afgepakt door een van de meiden aan mijn labtafel. Op het tweede regeltje van de ingrediëntenlijst stond een toch wel heel vreemd ingrediënt... Met een beetje verwarde gezichten liepen R. en ik naar onze docent met de vraag wat die stof dan wel moest zijn. Hij kon er niet veel van maken. "Stomme farmaceutische namen," mompelde hij. "die farmaceuten zijn gewoon nep-scheikundigen!"


Dit vreemde stofje bleek ook in de alom geliefde Labello te zitten. Op deze foto is het waarschijnlijk net-niet te lezen, maar het stofje heet Butyrospermum Parkii. Oké, read that again: Butyrospermum Parkii. Nogal een hele vreemde benaming voor een stofje dat wij dagelijks, zo niet ieder uur op onze lippen aanbrengen! Snap je de titel nu? Juist ja, dat dachten wij dus ook tijdens scheikunde. Zeker toen een van de meiden uit de klas zich scheen te herinneren dat ze daar inderdaad wel eens over had gehoord, dat dat in Labello zat...
Het uur erna hadden R. en ik een tussenuur, en omdat zij haar brief voor Duits nog moest afmaken, en we dus toch achter de pc zaten kon ik het niet laten om het stofje op te zoeken. Kliksafe liet ons onze gang gaan en al snel lagen we helemaal dubbel. Het was niet wat wij vreesden dat het was; het was gewoon Shea butter!

Niets vreemds aan de hand dus. Haha. Nu kunnen we hard lachen om onze puberale gedachten. De enige lippenbalsem waar doodgewoon Shea Butter op stond is de lippenbalsem die hierboven op de foto staat; mijn complimenten aan de fabrikant! Labello zet er overigens nog wel Butter achter, iets wat bij Dr. Saab niet het geval is. Ach, weer wat geleerd zullen we maar zeggen. En die farmaceutische namen trap ik nooit meer in!

Hadden jullie hier wel eens iets over gehoord?

Cheer me up!

1 comment
Een haat-liefde verhouding met een doos zakdoekjes opbouwen is al niet leuk, maar dat inclusief hoofdpijn en exclusief stem is helemaal vervelend!

Je raadt het al; ik ben ziek. Als ik op bed lig of helemaal niets doe gaat het wel, maar zodra ik opsta of probeer te praten merk ik het behoorlijk. Achter mijn computer zitten gaat nog wel, maar gitaar spelen etc. zit er echt niet in.
Om toch een beetje met gitaren bezig te zijn; hieronder de mooiste en leukste gitaren (en gitaar-gerelateerde plaatjes) van we heart it.



Light Up The Sky

1 comment
Alweer bijna een maand geleden was ik jarig, en van mijn superlieve vriendinnen kreeg ik het album Light Up The Sky van The Afters. Yay! Echt super leuk, sinds de EOJD in juni wilde ik deze CD al hebben, maar daar had ik ook al een CD van Kutless (wat een stomme naam voor een band als je in Nederland op komt treden hé?) gekocht. Die band kende ik namelijk al wat beter en daarom speelde ik wat meer op safe door hun CD te kopen. Mijn beste vriendin had die dag de CD van Toby Mac gekocht, een andere artiest die daar op kwam treden. Ik had de meeste nummers van mijn CD naar haar gestuurd enz. maar we wisten niemand met de CD van The Afters.

Mijn vriendinnen hebben gelukkig een heel goed geheugen en wisten dat ik die CD heel graag wilde hebben. Het is geen hele bekende CD dus het was wat gedoe om te krijgen, maar het is hen gelukt. Vandaag gaven ze het album aan mij.

Bij thuiskomst had het gelijk aangezet; wouw <3
Mijn moeder vond het ook heel mooi, dus dat is in elk geval extra fijn. Zelf ben ik ook heel blij met de CD, de teksten en muziek zijn echt onwijs mooi & er zitten ook wat drukkere nummers tussen. I'm in love.

Hieronder een stukje van de tekst van Lift Me Up - één van de nummers van dit album:

You know my heart is heavy
And the hurt is deep
But when I feel like giving up
You're reminding me
That we all fall down sometimes
But when I hit the ground

You lift me up when I am weak
Your arms wrap around me
Your love catches me so I'm letting go
You lift me up when I can't see
Your heart is all that I need
Your love carries me so I'm letting go


Ik ben er zoals je kunt lezen echt onwijs blij mee; bedankt meiden, echt een super cadeau <3

Dagje vrij :D

Leave a Comment
Vandaag had ik lekker een dag vrij (yay voor mijn zwaar-christelijke school die vrij geeft op dankdag!). Ik heb mijn vrije dag gebruikt om wat huiswerk te doen, wat dingetjes op te nemen, en om een filmpje af te maken wat ik al heel lang af wilde maken. Namelijk een Sims 2 Music Video.

Ik was vroeger echt heel erg Sims 2 verslaafd en stiekem vind ik het nog steeds onwijs leuk! (Ik heb er alleen vrij weinig tijd voor nu.) Toen ik klein (oké, niet heel klein, toen tekende ik altijd in Paint, hihi) was liep ik altijd al filmpjes te bewerken in Windows Movie Maker. Inmiddels ben ik overgestapt op andere software, maar filmpjes maken blijft onwijs leuk. Met deze andere software heb je ook een greenscreen mogelijkheid (echt awesome!) die ik nog niet met bewegend beeld getest had.
Een tijd geleden had ik alle beelden in Sims 2 opgenomen en was ik begonnen met bewerken. Vandaag is het dus afgemaakt en ik ben stiekem echt heel trots, haha! Alle stukjes met greenscreen zijn best goed gelukt en de clip is bijna helemaal geworden wat ik in mijn hoofd had.


Hierboven zie je het filmje - voor de geïnteresseerden. Toen ik het idee voor dit filmpje bedacht was ik trouwens de eerste, maar ik zag daarnet dat ik niet de enige ben die hier een video bij gemaakt heeft. Maar who cares? Ik heb lol gehad bij het opnemen en bewerken en heb de greenscreen optie heel goed kunnen testen, so I'm happy anyway ;-)

Sweet pink (ooglook)

1 comment

Vandaag had ik zin om weer eens lekker mijn oogmake-up erbij te pakken. Afgelopen zomer heb ik namelijk harde lenzen gekregen en sinds dien ben ik extra voorzichtig met oogschaduw en eyeliner. Zeker als er glitters in zitten! Ik ben altijd heel bang dat er korreltjes in mijn oog komen en dan mijn lens gaan irriteren. Bij glitters is dat dubbel zo erg omdat die nog weleens scherp zijn en dus sneller je oog of lens kunnen beschadigen.
Maar vandaag na school heb ik lekker mijn, toch al iets geïrriteerde lenzen uitgedaan en heb ik mijn 88 matte palette erbij gepakt.

Vloggen?

1 comment
Ongeveer een kwart jaar geleden besloot ik dat ik zou gaan vloggen, of in elk geval; filmpjes maken. Praatvlogs, sketches, of misschien wel filmpjes in de geweldige mooie stijl van SweetTaart, ik was er nog niet uit. In de tussentijd heb ik gewerkt aan een parodie, waarbij ik me uiteindelijk schaamde voor mijn stem en halverwege het bewerken ermee gestopt ben. En ook had ik al twee voorstel-filmpjes gemaakt, de eerste mislukte compleet, de tweede was ook al geen succes. Zelfs over mijn intro twijfel ik, hij is leuk en spontaan, maar misschien wel een beetje childisch, hmm...

Ik wilde juist gaan vloggen om mijn onzekerheid te overwinnen, om te bewijzen dat ik durfde, maar wat heb ik nu? Ik heb een leeg kanaal, weinig tijd, veel ideeën en vooral onzekerheid. Ik durf dingen niet online te zetten omdat ik bang ben dat mensen me "afkeuren", dat mensen het niet leuk vinden en gaan "haten". Vaak heb ik een idee, maar ben ik al mijn motivatie kwijt nog voor de camera aanstaat omdat bijv. mijn haar niet wil of omdat ik er een beetje moe uit zie.

Ik zou gewoon mijn schouders op moeten halen, moeten doen wat ik leuk vind (filmpjes maken en bewerken) en ze online zetten, omdat er vast WEL mensen zijn die het leuk vinden. Maar tussen weten en uitvoeren zit soms nog een behoorlijke kloof...

How to: Hoe teken je een realistisch oog?

3 comments
Gisteren was het "de zondag voor de vakantie", een heerlijk niets-doe-moment! Geen huiswerk wat nog even afgemaakt moest worden voor maandag, geen verplichtingen; I love it!
Tijdens mijn niets-doe-dag ben ik eens lekker gaan opruimen, eerst bovenop mijn bureau, daarna de laden van mijn bureau. Maar bij de onderste la werd het hele opruim-plan het raam uit gegooid. Tijdens het opruimen van al mijn tekenspullen bedacht ik me dat ik al onwijs lang niet meer getekend had. Shame on me, want ik vind het wel onwijs leuk om te doen.

Een half jaartje geleden was ik echt pro in het tekenen van ogen, maar wat je niet bijhoudt... Met andere woorden: ik begon het te verleren. Uit mijn la groef ik een stuk tekenpapier op en wat fijne potloden. Op youtube vond ik dit filmpje, en mijn opfriscursus "Hoe teken ik een realistisch oog?" kon beginnen.

Onder het filmpje zie je mijn versie van het oog uit het filmpje. Niet geweldig, maar beter dan ik durfde hopen! (Gelukkig ben ik het nog niet helemaal verleerd!) Het filmpje komt trouwens van een professionele (en tevens geweldige) tekenaar; Mark Crilly.





Sorry sorry sorry!

Leave a Comment


I'm so sorry! Ik heb het de laatste tijd onwijs druk gehad (ja hoor, daar kom ik weer met mijn smoesje) ik heb gewoon geen tijd voor mijn blog. (En ook weinig inspiratie omdat ik gewoon heel moe ben). Misschien ben ik ook wel gewoon iets te veel een duizendpoot, want ik wil altijd overal goed in zijn, en dat red je gewoon niet als drukke scholier...

Music Inspiration

1 comment
Sorry dat ik steeds niet kan posten, ik heb het echt onwijs druk, sorry sorry sorry! Ik zit in de schoolkrant redactie, werk de hele zaterdag en ben na school vaak behoorlijk uitgeput. En tja, dan schiet het er nog wel eens (lees: altijd) bij in om een artikel te schrijven. Vandaag toch even een post, omdat ik dit super mooie liedje/ muziekstuk met jullie wilde delen.

Ik luister vaker naar de muziek van Joe Hisaishi, maar dit nummer is toch zeker wel een van mijn favorieten! (Kijk ook gerust het filmpje erbij, de foto's passen echt perfect bij de muziek.) Geniet ervan!


Rain rain rain...

Leave a Comment
Als ik naar buiten kijk zie ik de bomen heen en weer zwiepen, en grote regendruppels langs mijn raam lopen. Herfstweer. Bah!
Gelukkig betekend dit ook dat er twee onwijs leuke dingen dichterbij komen.
  • Elk jaar organiseren een aantal oudooms en tantes namelijk in september een familiedag. Al sinds ik klein ben is dat absoluut mijn favoriete dag. Al mijn nichten, neven, tantes, ooms, achternichten, achterneven, oudooms, etc. van mijn vaders kant komen dan naar Hengelo, waar we met elkaar een hele gezellige dag hebben. De afgelopen twee jaar hebben we het "gevierd" op een andere locatie, maar veel maakt het niet uit. De mensen, gezelligheid en grote frituurpan krijgen het toch wel voor elkaar om er een hele gave dag van te maken.
  • Een andere leuke gebeurtenis is mijn 16e verjaardag. Yay! Wat mijn rechten betreft zal het niet erg veel uitmaken, alcohol en scooter-rijden zijn toch niet aan mij besteed, maar zeg nu zelf, zestien klinkt toch wel heel leuk. Wat ik voor mijn verjaardag wil hebben weet ik echt nog niet, terwijl ik normaal al maanden van tevoren precies weet wat ik wil. Oké, ik wil heel graag een betere videocamera - nu film ik eigenlijk altijd met het fototoestel - maar ik vraag me af of ik er dan ook echt wat mee ga doen. Ik heb niet heel veel tijd en voor de camera ben ik nog altijd een beetje onzeker. Een heel leuk cadeau, maar misschien een beetje zonde, om te investeren in zoiets als ik er misschien wel helemaal niets mee doe. Dan doe ik liever nog wat langer met de slechte kwaliteit van het fototoestel tot ik genoeg lef heb wat het waard maakt een betere camera aan te schaffen. Iemand een andere suggestie?
Sorry voor het lange verhaal, maar ik wilde graag met jullie delen waar ik me a.t.m. mee bezig houd.

There we go again.

Leave a Comment
Oké, het is zover; ik begin voor de zoveelste keer weer met bloggen.

Waarom? Omdat ik merk met hoeveel enthousiaste ik bezig ben voor de schoolkrant en met het schrijven van andere dingen. Hierin kan ik bij mij op school niet helemaal "mn ei kwijt" omdat de censuur van de schoolkrant nogal streng is. Op mijn school zitten namelijk een aantal streng christelijke mensen, dus het bestuur is erg voorzichtig met alles wat eventueel mogelijk als onchristelijk kan worden gezien. Sport - en dan vooral voetbal - kan al snel "sportverheerlijking" worden en over muziek of films schrijven zit er ook niet in. Heel jammer want daar valt een heleboel over te schrijven. Ook vanuit christelijk oogpunt, op een goede manier, maar het bestuur gaat dat liever uit de weg. Daarom wil ik naast de schoolkrant-redactielid ook mijn eigen blog weer oppakken. Gewoon mijn eigen plekje waar ik kan schrijven zonder gezeur van directie over onze onderwerpen.

Dit is mijn plekje. Welkom!

Shirts I love

Leave a Comment
De laatste tijd kijk ik regelmatig even op internet of ik nog leuke t-shirts tegenkom. Ik ben behoorlijk kritisch wat shirts betreft, want ik heb een hekel aan knoopjes, kantjes ect. Deze shirts vond ik wel erg leuk, en daarom wil ik ze nu met jullie delen. Het lange sweatshirt is verkrijgbaar bij de Bristol, het shirt met Janneke erop (cuteness!) bij de Hema. De andere shirts zijn te koop bij The Stone (ook online verkrijgbaar). 



Het sweatshirt/jurkje lijkt me echt ideaal voor in de winter of voor wanneer ik op kamp ben, het is lekker warm maar ziet er toch net wat anders uit dan al die andere sweatshirts.
Het andere blauwe shirt heeft een afbeelding van de savanne, wat ik heel gaaf vind, en die kleur blauw staat ook mooi bij mn ogen.
Het shirt met Janneke erop zal me misschien niet heel mooi staan, maar gaaf is hij wel. Ik kick sowieso op schattige figuurtjes en Jip en Janneke zijn dan natuurlijk wel het toppunt van jeugdsentiment.
Wit is niet helemaal mijn kleur, maar met het groen en roze erop vond ik dit shirt wel erg leuk, ik heb ook rokjes in die kleuren dus ik kan hem zeker weten leuk combineren.
And last but not least, een schattig roze shirt. Ik vind het shirt echt heel mooi, maar ik weet niet of het me staat. Ik hoop het, want het idee van het shirt is erg leuk.

Ik heb nu nog geen van deze shirts, maar als ik in de stad ben ga ik zeker even kijken!

Vakantie!

Leave a Comment
Een hele opluchting toen ik vanmiddag mijn laatste toets maakte. Eindelijk vakantie! Oké, we moesten nog wel 50min. wachten op de jaarsluiting, maar dat was ook geen ramp. In die tijd hebben we gewoon even de mediatheek geplunderd, haha. Voorlopig heb ik dus genoeg te lezen.
Omdat het vakantie is heb ik natuurlijk ook een hoop extra vrije tijd en denk ik ook meer te gaan bloggen, maar dat zie ik vanzelf. Voor nu wil ik jullie een fijne vakantie wensen!

Drukte

Leave a Comment
Mijn blog is, wat de lay out betreft, vrij rustig. Iets wat ik mooi vind. In mijn hoofd en om me heen is het namelijk al druk genoeg. Vrienden, huiswerk en een wirwar van hersenkronkels. Pfff, wat is dat soms druk. Gezellige drukte is fijn, mensen om je heen hebben is ook. Maar drukte in mijn hoofd is vervelend. Bij mensen kan je weglopen, maar je hoofd kan je niet uitzetten. Hoe graag je ook wilt.

In je hoofd komen er ook steeds nieuwe gedachten en nieuwe prikkels bij. Nieuwe dingen waar je over na zou kunnen denken. En natuurlijk heeft denken ons als mensheid al heel ver gebracht... Maar waar zijn de grenzen? Waar zit de uitknop?
Ik denk dat het niet-denken me echt geweldig zou bevallen ;-)

Vaderfiguur

Leave a Comment
Vaderfiguur klinkt niet erg positief, nee, voor een leuk artikel kan ik beter met "papa" beginnen. Papa klinkt vrolijk, zorgzaam en lief. Als een man die zich laat verslaan bij het voetballen met zijn zesjarige zoontje en daarna zijn andere zoon helpt bij zijn huiswerk. Ook al klinkt papa nog zo leuk, niet alle vaders nemen het "vader zijn" even serieus. Iets wat ik, in mijn omgeving, te vaak zie. Ja, er zijn jongens die bij hun meisje blijven als ze op haar 16e een kindje krijgt, en ja er zijn mannen die ondanks haar vreselijke ziekte hun vrouw niet alleen laten. Dat zijn de goeie, de echte papa's!
Maar wat als het jouw vader geen bal kan schelen hoe het met je gaat? Of zich in elk geval zo gedraagt. Dat doet pijn. Iedereen, klein of groot, heeft behoefte aan een vader. Een vader om mee te lachen, om voetbal mee te kijken, om je te helpen met Engels of wiskunde. En een vader die vraagt hoe je dag was, om je vervolgens op te vrolijken als je dag niet zo fijn was. Jammer genoeg zijn lang niet alle vaders op die manier papa.

De mensen die hun papa moeten missen, die -om welke reden dan ook- geen vaderfiguur hebben, zullen zich vast herkennen in dit mooie liedje. Aan hun situatie kan ik weinig veranderen, maar ik hoop dat ze weten dat ze niet de enige zijn, en steun bij elkaar kunnen vinden. Want hoe vervelend ouders soms ook zijn, diep van binnen houden we veel van hen, en kunnen we eigenlijk -hoe zelfstandig we ook willen zijn- niet zonder ze.


Schrijfveer 10 mei ~ Een meetlint

Leave a Comment
Vandaag tijd voor mijn eerste schrijfveer hier op Simply Handwritten. Voor wie niet weet wat een schrijfveer inhoud, kijk even op deze site, daar wordt duidelijk uitgelegd wat het is. Voor mij is het vooral creatief schrijven waarbij je je aan geen enkele regel hoeft te houden, enkel aan de regel dat je niet mag wissen of teruglezen voor het af is. Ook de lengte mag je zelf bepalen, al blijft het bij mij meestal bij korte stukjes tekst, een compleet verhaal is ook toegestaan. Punt 6. van het lijstje met de richtlijnen is Verwacht niets van tevoren, houd dat alsjeblieft, net als ik, in je achterhoofd. Het thema van vandaag, 10 mei, is trouwens; "Een meetlint".

Ik keek naar het meetlint wat ik in mijn, inmiddels rimpelige handen had. De getallen op het gele materiaal begonnen vager te worden, wat niet gek was na al die jaren van trouwe dienst. Toch kon ik nog duidelijk mijn eigen lengte aflezen. Weer twee centimeter gekrompen sinds de laatste keer. Ik wilde het niet geloven, maar ik werd oud. Echt oud. Het was vreemd om mezelf langs een meetlint te zetten. Niet zozeer letterlijk, figuurlijk wel. Jaren was ik door andere beoordeeld, langs een denkbeeldig meetlint gelegd, maar nu beoordeelde ik mezelf. Ik was altijd streng geweest voor andere, had hard geoordeeld, enkel door hoe mensen eruit zagen. Maar nu stond ik zelf, als een zielig, ineengezakt hoopje mens voor de spiegel. Ik dacht erover hoe anderen mensen mij zouden beoordelen, zouden ze mij net zo triest vinden als ik mezelf vond? Ik hoopte van niet. Ik vreesde van wel. Terwijl ik mijn spiegelbeeld afzocht naar het laatste beetje van mezelf waar ik trots op kon zijn viel mijn oog op mijn trouwring. Alle zorgen vielen van me af. Ik rechtte mijn rug, trok mijn blouse recht en ruimde het meetlint op. Ik wist weer dat het er niet toe deed wat iedereen van me vond, zolang het tussen ons maar goed ging. En dat ging het. Ik liep naar het kleine, ouderwetse keukentje en begon aan het eten. Ik deed net wat meer mijn best als normaal, ik wilde graag iets terugdoen voor alle liefde die hij mij gaf. En dit was de beste manier.

Gelezen #1

1 comment
De meivakantie zit er weer op en dat betekend ook dat ik weer heel wat gelezen heb. Ik ben een behoorlijke boekenwurm, dus het is niet erg verrassend dat er in deze week ook weer een groot aantal boeken verslonden is. Ook de week daarvoor had ik stiekem als iets meer gelezen dan normaal, aangezien ik even tijd had om naar de bibliotheek te gaan.

Onder andere:
Kaas van W. Elsschot
Waarheid, durven of doen van C. Rees
De Dating Game van N. Standiford
Daten, dromen & dumpen van N. Standiford
No en ik van D. de Vigan
Als je terugkomt van R. Stead


Dat laatste boek wil ik het eigenlijk over hebben; Als je terug komt.
Dit boek gaat over de Miranda, een doodgewoon meisje van 12. Dat klinkt misschien wat kinderachtig, maar toch is zij een heel herkenbaar personage, zij maakt zich druk om alle dingen waar bijna elke tiener zich mee bezig houd of heeft gehouden.
Miranda en haar beste vriend Sal gaan niet meer met elkaar om vanaf de dag dat Sal op straat geslagen wordt. Miranda houdt zich daarom maar met andere dingen bezig, zoals het reizen door de tijd, waar haar favoriete boek over gaat.
Ook vind ze allemaal mysterieuze briefjes, wordt de huissleutel gestolen en wordt ze vrienden met de jongen die Sal sloeg. En waarom staat de lachende man eigenlijk altijd op de straathoek naar auto's te trappen?
Een vreemde opstapeling van gebeurtenissen, maar langzamerhand vallen alle puzzelstukjes op zijn plek.

Ik vind dit boek echt een aanrader, het leest lekker weg, en heeft een bijzonder verhaal. Wie bang is voor theorieën over tijdreizen kan dit boek beter laten liggen, want ook al gaat Miranda nergens heen, zonder tijdreizen had dit boek niet geschreven hoeven worden. 

Fotografie #1

Leave a Comment
Dat ik van fotografie houd had ik al een klein beetje laten doorschemeren in mijn allereerste post. Zelf ben ik niet altijd even tevreden met de foto's die ik neem, maar deze vond ik wel erg mooi gelukt.







Als je dit een leuk artikel vond; comments zijn altijd welkom! ;-)

My first letter

Leave a Comment
Welkom op Simply Handwritten,

wie mij kent zal weten dat dit niet mijn eerste blog is. Op mijn vorige blog schreef ik lang niet altijd over dingen die mij echt aanspraken, maar vooral over de dingen die mijn lezers leuk vonden. Natuurlijk is het belangrijk dat lezers je blog leuk vinden, maar niet op die manier. Ik ga nu bloggen zoals ik dat fijn vind, en hopelijk komen daar ook lezers op af. Voor de oude lezers zijn er genoeg alternatieven, andere blogs van gemotiveerde meiden die met passie over dezelfde onderwerpen schrijven als ik deed.

Wat ik hier ga vertellen weet ik nog niet precies, waarschijnlijk gewoon waar ik zin in heb. Ik ga mezelf niet meer dwingen om elke dag te posten. Een nieuwe start op een blog waar ik trots op kan zijn, een blog die helemaal bij mij past. Waarschijnlijk zal je hier regelmatig foto's, schijfveren, muziek en tekeningen tegenkomen, maar voor de rest is het voor jullie net zo'n grote verrassing als voor mij.

Voor wie mij niet kent; ik ben Eline, 15 jaar jong en nog lang niet uitgeschreven!
Mogelijk gemaakt door Blogger.